Jak Mint wybiera między optymalizacją, czyszczeniem a zachowaniem plików

Wybierz, co stanie się z danymi, znając ich kontekst.

Mint sprawdza, czym są dane, skąd pochodzą i czy są używane. Potem oddziela od siebie dane, które można przechowywać wydajniej, rzeczy, które możesz wyczyścić, sprawy wymagające Twojej osobistej decyzji i pliki do zachowania.

Optimizable: Pliki zostają. Zajmują mniej miejsca.

Identyczne kopie, które spełniają warunki, współdzielą miejsce na dysku, a każdy plik zostaje tam, gdzie był. Obsługiwane nieużywane pliki i zrzuty ekranu Codex też mogą zajmować mniej miejsca bez utraty treści potrzebnych do dalszej pracy.

Safe to clean: Przejrzyj, co można usunąć.

Przejrzyj rozpoznane pamięci podręczne, wyniki kompilacji, stare logi i pozostałości aplikacji razem z powodami i wynikami sprawdzenia, czy są teraz używane. Część danych zostanie w razie potrzeby odtworzona albo pobrana ponownie.

Yours: Ty decydujesz, co zachować.

Twoje pliki, aplikacje, rozmowy i multimedia wymagają Twojej oceny. Wybierz elementy i przeczytaj, co usuwa każda operacja. Osobiste treści nie stają się zbędne tylko dlatego, że są duże albo stare.

Keep: Zostaw potrzebne dane na miejscu.

Dane wymagane, aktywne, chronione i niepewne pozostają bez zmian. Dane systemu i aplikacji, których zmiany Mint nie potrafi uzasadnić, nie są przedstawiane jako miejsce do odzyskania.

Rozmiar dziś i przyrost w czasie

Największy folder na Twoim Macu i ten, który rośnie najszybciej, często wskazują na różne problemy. Projekt, który od miesięcy zajmuje 80 GB, może nie wymagać niczego. Aplikacja, która urosła z 2 GB do 12 GB, jest mniejsza, ale to przez nią mogło Ci zabraknąć miejsca w tym tygodniu.

Mint buduje tę historię na podstawie zapisanych skanów. Pierwszy skan jest punktem odniesienia. Potem zmiana danego źródła to jego nowszy rozmiar minus starszy, a to działa tylko wtedy, gdy oba skany je zmierzyły. Aplikacja, która pojawia się na liście po raz pierwszy, wcale nie musiała wcześniej zajmować zera bajtów.

Ta historia pokazuje zmiany między skanami. Mint nie rejestruje każdego zapisu do pliku. Jeśli łącznie zajęte miejsce wzrosło o 10 GB, a jedno źródło o 7 GB (przykładowe liczby), zacznij od tego źródła. Inne źródła też mogły się zmienić, a pomiar mógł nie objąć wszystkiego, więc pozostałych 3 GB nie można po prostu zrzucić na system, a tych 7 GB nie można automatycznie uznać za śmieci. To, co przetworzyło czyszczenie, może się też różnić od spadku widocznego w następnym skanie, bo aplikacje wciąż zapisują dane, a system plików może jeszcze przechowywać dane, które da się odzyskać. Mint rozdziela te dwie wartości. Zapis czyszczenia liczy bajty, które ono przetworzyło, a zmierzona zmiana na dysku jest pokazywana osobno.

Gdzie leżą dane i do czego służą

Ścieżka mówi, gdzie są dane. Właściciel mówi, do jakiej aplikacji lub projektu należą, a rola, do czego służą. W Application Support mogą być pliki, które aplikacja może pobrać ponownie, ale też ustawienia, bazy danych i praca, której nie ma nigdzie indziej. Folder o nazwie cache nie dowodzi, że wszystko, co w nim jest, można usunąć.

W projekcie programistycznym kod źródłowy, wyniki kompilacji i pobrane zależności często leżą obok siebie. Kod to Twoja praca, wyniki kompilacji trzeba zbudować od nowa, a zależności być może trzeba będzie pobrać ponownie. W obsługiwanych typach projektów Mint sprawdza tożsamość projektu, jego konfigurację, strukturę folderów i bieżące użycie. Folder, który tylko nazywa się build albo bin, takiego dowodu nie daje.

Z archiwami jest podobnie. Plik ZIP może być pobranym instalatorem albo jedyną kopią pracy oddanej klientowi. W edycji Direct, w przypadku instalatorów ISO, XIP i ZIP oraz instalatorów oprogramowania sprzętowego IPSW, Mint sprawdza, co jest w środku, gdzie leży plik i czy jest podłączony lub używany. Starsze obrazy dysków i pakiety są oznaczane tylko na podstawie typu i wieku, dlatego te wiersze nigdy nie są zaznaczane za Ciebie. To, czy zachować instalator do instalacji bez internetu albo na wypadek powrotu do poprzedniej wersji, zależy od Ciebie.

Przydatne znalezisko łączy jedną lokalizację z jej właścicielem, rolą i tym, co zmieniłoby jej usunięcie. Karta „Disk” grupuje znaleziska według tego, co oznacza ich usunięcie (Optimizable, Safe to clean, Yours, Keep), i w każdym wierszu podaje aplikację, do której należą. Ani grupa, ani nazwa aplikacji nie upoważnia Mint do wyczyszczenia całego folderu danych aplikacji.

Co jest duplikatem

Identyczne pliki, podobnie wyglądające zdjęcia i obraz zapisany kilka razy w jednej rozmowie to różne znaleziska. Tylko pełna zgodność zawartości dowodzi, że to kopia. Zgodna próbka zawęża poszukiwania, a podobieństwo nie powie Mint, które zdjęcie wolisz zachować. Pliki o identycznej zawartości mogą mimo to być używane przez różne projekty.

We wrześniu 2026 r. przebadaliśmy jednego codziennie używanego Maca, nie zmieniając żadnego z jego plików. Jego 1 467 plików JSONL z sesjami Codex zajmowało 16,509 GB i nie było wśród nich duplikatów całych plików. W ich wnętrzu 62 014 wystąpień obrazów sprowadzało się do 12 104 unikatowych obrazów. Wszystkie kopie poza pierwszą składały się łącznie na 4,605 GB, czyli 76,9% zdekodowanych bajtów obrazów.

Powtórzenia występują wewnątrz sesji i zależą od powiązań między zadaniami nadrzędnymi, podzadaniami i odwołaniami do obrazów, więc szukanie identycznych plików nigdy by ich nie wykryło. Około 4,547 GB z tego przypadało na te same rodziny sesji nadrzędnych. W przypadku tej próbki rozsądniej było najpierw zbadać, jak sama aplikacja przechowuje obrazy, a dopiero potem myśleć o deduplikacji między aplikacjami.

Te 76,9% to udział w zdekodowanych bajtach obrazów, które udało nam się zidentyfikować. Nie mówi nic o rozmiarze plików sesji ani o tym, ile miejsca na dysku możesz odzyskać. Treści, których nie udało się przeanalizować, podawaliśmy osobno i nigdy nie liczyliśmy jako zera. Powtarzające się obrazy mogą być potrzebne do odtworzenia lub kontynuowania rozmowy, więc zanim cokolwiek je zmieni, trzeba sprawdzić, czy żadne odwołanie się nie zepsuje i czy przywracanie działa. Jeden Mac nie powie, ile zaoszczędziłby typowy użytkownik ani jak dokładne jest czyszczenie w ogóle.

Przeczytaj o próbce, metodzie i ograniczeniach badania Codex (po angielsku)

Zwolnione miejsce a koszt przywrócenia danych

To, że dane da się odtworzyć, mówi tylko, że istnieje droga powrotu. Nie mówi, ile to potrwa, czy będzie potrzebne połączenie z siecią, czy stara wersja jest nadal dostępna ani czy te dane będą Ci potrzebne jutro. Pytanie brzmi, czy miejsce zwolnione dziś jest warte tej pracy następnym razem.

Wyników kompilacji nie należy usuwać w trakcie kompilacji. Ponowne pobranie nie pomoże, jeśli jutro będziesz potrzebować plików bez dostępu do sieci, a tylko Ty wiesz, które osobiste zdjęcie zachować. Dlatego Mint rozdziela swoje znaleziska. Jedne to elementy, które może wyczyścić, inne wymagają Twojego wyboru i sprawdzenia, a jeszcze inne tylko wyjaśniają, gdzie podziało się miejsce. To, co możesz zrobić, zależy od rodzaju danych, ich bieżącego stanu i Twojej edycji Mint. Zmierzone bajty nie stają się automatycznie czymś, co można wyczyścić.

Progi wieku wskazują, czemu warto się przyjrzeć. Kopia zapasowa, której nikt nie otwierał od miesięcy, może być jedyną kopią, a plik tymczasowy z wczoraj mógł już spełnić swoje zadanie.

Ponowne sprawdzenie tuż przed wykonaniem operacji

Między skanem a czyszczeniem aplikacja może się uruchomić, plik może zostać zastąpiony, może ruszyć kompilacja, a ścieżka może zacząć wskazywać inne miejsce. Dlatego przed działaniem Mint ponownie sprawdza to, co ma znaczenie dla danej operacji, na przykład czy coś jest używane, co dokładnie obejmuje operacja i czy element jest chroniony. Jeśli coś się zmieniło, wcześniejszy kandydat może zostać pominięty.

Mint ponownie wykorzystuje rozmiary folderów, skróty zawartości i analizy sesji, które są nadal aktualne. To oszczędza czas, ale testy w chwili działania i tak są wykonywane za każdym razem. Brak uprawnień, przerwany skan albo limit analizy pozostawiają daną część niepotwierdzoną, a Mint nie uznaje, że wszystko jest z nią w porządku.

Dlatego też raport może nie wyjaśniać każdego bajtu. Mint może znać rozmiar folderu, ale nie obsługiwać jego formatu, albo znać właściciela, ale nie móc potwierdzić, że te dane można teraz bezpiecznie ruszyć. Pokazanie tych luk jest bardziej przydatne niż uznanie każdego niewyjaśnionego bajtu za miejsce do odzyskania.

Co zmienia Twoja informacja zwrotna i jakie granice ma „Undo”

Zawartość pliku podpowiada, do czego on służy, ale nie powie Mint, dlaczego coś trzymasz. Gdy cofasz operację Mint, przenosisz z powrotem plik uporządkowany przez Mint albo wyjmujesz wyczyszczony plik z Kosza, Mint pyta, czy dodać tę ścieżkę do listy „Ignore List”. Jeśli nie odpowiesz, nic się nie zmienia, a późniejsze uruchomienie może znów przenieść ten plik. Po dodaniu ścieżka ma status „Protected” i Mint jej nie rusza.

Mint zapisuje operacje na plikach, a te, które się kwalifikują, można cofnąć, dopóki istnieją jeszcze pliki i historia, których to wymaga. „Optimize” dla Codex zachowuje obrazy, które Codex odczytuje, gdy kontynuujesz rozmowę. „Keep text only” to osobna operacja: trwale usuwa multimedia z wybranych przez Ciebie rozmów i zachowuje każde słowo. Trwałego usunięcia i opróżnienia Kosza też nie da się cofnąć. Historia obejmuje do 90 dni lub do 5 000 partii i nie zastępuje kopii zapasowej.

To, że nikt nie cofnął operacji, nie dowodzi, że klasyfikacja była trafna. Poprawki, przywrócenia i brak reakcji to różne sygnały i żaden z nich nie jest zmierzonym wskaźnikiem dokładności.

Jak czytać pojedyncze znalezisko

Zacznij od problemu, który masz. Jeśli miejsce nagle zniknęło, sprawdź, które źródła urosły między porównywalnymi skanami. Jeśli potrzebujesz miejsca na instalację, przyjrzyj się konkretnym kandydatom i temu, ile kosztowałoby przywrócenie każdego z nich. Następnie sprawdź, gdzie są dane i do czego służą, a także czy dowodem jest pełne porównanie zawartości, sprawdzenie struktury czy tylko filtr wieku i rozmiaru.

Zanim zaczniesz działać, sprawdź, który element się zmieni, czy dotyczy pracy w toku i czy ponowne użycie oznacza ponowną kompilację, pobieranie albo przywracanie z kopii zapasowej. Jedno czyszczenie rozwiązuje tylko dzisiejszy brak miejsca, więc obserwuj kolejne skany, na wypadek gdyby miejsce znów się zapełniło. Gdy dowodów jest za mało, dalsze sprawdzanie albo zachowanie danych to rozsądny wynik.

Obejrzyj znalezisko na własnym Macu

Pobierz Mint, uruchom skan i otwórz dowolne znalezisko, aby zobaczyć, gdzie się znajduje, na jakich dowodach się opiera i co zmieniłoby jego usunięcie.

Wybierz swój plan Mint