Hoe Mint kiest tussen optimaliseren, opruimen en bestanden bewaren

Kies de uitkomst, met de context erbij.

Mint kijkt wat gegevens zijn, waar ze vandaan komen en of ze in gebruik zijn. Daarna houdt het uit elkaar wat efficiënter kan worden opgeslagen, wat je kunt opruimen, wat een persoonlijke beslissing is en welke bestanden moeten blijven.

Optimizable: Houd je bestanden. Gebruik minder ruimte.

Identieke kopieën die daarvoor in aanmerking komen, delen opslagruimte, terwijl elk bestand op zijn plek blijft. Ondersteunde bestanden die niet in gebruik zijn en schermafbeeldingen in Codex kunnen ook minder ruimte innemen, zonder dat de inhoud verloren gaat die de workflow nodig heeft.

Safe to clean: Bekijk wat weg kan.

Bekijk gevonden caches, build-uitvoer, oude logbestanden en restanten van apps, met de reden en de controle of ze nu in gebruik zijn. Sommige gegevens worden opnieuw opgebouwd of gedownload zodra ze nodig zijn.

Yours: Jij bepaalt wat je bewaart.

Over je bestanden, apps, gesprekken en media oordeel je zelf. Kies de items en lees wat elke actie verwijdert; persoonlijke inhoud is niet wegwerpbaar alleen omdat die groot of oud is.

Keep: Laat noodzakelijke gegevens staan.

Gegevens die nodig zijn, in gebruik zijn, beschermd zijn of waarover twijfel bestaat, blijven ongewijzigd. Systeem- en appgegevens waarvan Mint een wijziging niet kan verantwoorden, worden niet getoond als ruimte die je kunt terugwinnen.

Huidige grootte en groei in de loop van de tijd

De grootste map op je Mac en de map die het snelst groeit, wijzen vaak op verschillende problemen. Een project dat al maanden op 80 GB staat, heeft misschien niets nodig. Een app die van 2 GB naar 12 GB ging, is kleiner, maar is misschien de reden dat je deze week door je ruimte heen raakte.

Mint bouwt deze geschiedenis op uit vastgelegde scans. De eerste scan is de nulmeting. Daarna is de verandering van een bron de nieuwere grootte min de oudere, en dat werkt alleen als beide scans die bron hebben gemeten. Een app die voor het eerst in de lijst verschijnt, gebruikte daarvoor niet per se nul bytes.

Die geschiedenis laat zien wat er tussen scans is veranderd. Mint houdt niet elke schrijfactie naar een bestand bij. Is het totale gebruik met 10 GB gestegen en één bron met 7 GB (voorbeeldgetallen), begin dan bij die bron. Andere bronnen kunnen ook zijn veranderd en de dekking kan onvolledig zijn, dus de overige 3 GB kun je niet zomaar aan het systeem toeschrijven, en de 7 GB is niet automatisch rommel. Wat een opschoonactie heeft verwerkt, kan ook afwijken van de daling in de volgende scan, omdat apps blijven schrijven en het bestandssysteem nog herstelbare gegevens kan bevatten. Mint houdt die twee uit elkaar. Het verslag van een opschoonactie telt de bytes die ze heeft verwerkt, en de gemeten verandering op de schijf wordt apart getoond.

Waar gegevens staan en wat ze doen

Een pad vertelt je waar gegevens staan. De eigenaar vertelt bij welke app of welk project ze horen, en de rol vertelt waarvoor ze dienen. Application Support kan bestanden bevatten die een app opnieuw kan downloaden, maar ook instellingen, databases en werk dat nergens anders bestaat. Een map met de naam cache bewijst niet dat alles erin weg kan.

In een ontwikkelproject staan broncode, build-uitvoer en gedownloade afhankelijkheden vaak naast elkaar. De code heb je zelf geschreven, build-uitvoer moet opnieuw worden gebouwd en afhankelijkheden moeten misschien opnieuw worden gedownload. Bij ondersteunde projecttypen controleert Mint de identiteit van het project, de configuratie, de mapstructuur en of het project nu wordt gebruikt. Een map die alleen build of bin heet, levert dat bewijs niet.

Met archieven is het net zo. Een ZIP kan een gedownload installatiebestand zijn, of de enige kopie van werk dat je aan een klant hebt geleverd. In de Direct-editie kijkt Mint bij installatiebestanden in ISO, XIP en ZIP en bij IPSW-firmware wat erin zit, waar het bestand staat en of het als schijf is geactiveerd of in gebruik is. Oudere schijfkopieën en pakketten worden alleen op type en leeftijd gemarkeerd, dus die rijen vinkt Mint nooit voor je aan. Of je een installatiebestand bewaart om offline te installeren of om terug te gaan naar een eerdere versie, beslis je zelf.

Een bruikbare vondst koppelt één locatie aan de eigenaar, de rol en wat verwijderen zou veranderen. Het tabblad ‘Disk’ groepeert vondsten naar wat verwijderen betekent (‘Optimizable’, ‘Safe to clean’, ‘Yours’, ‘Keep’) en noemt op elke rij de app waar ze bij horen. Noch de groep, noch de appnaam geeft Mint toestemming om de hele gegevensmap van een app leeg te maken.

Wat telt als duplicaat

Identieke bestanden, foto’s die op elkaar lijken en een afbeelding die binnen één gesprek meerdere keren is opgeslagen, zijn verschillende vondsten. Alleen als de volledige inhoud overeenkomt, is een kopie bewezen. Een overeenkomende steekproef beperkt de zoektocht, en uit gelijkenis kan Mint niet opmaken welke foto jij zou bewaren. Bestanden met identieke inhoud kunnen toch door verschillende projecten worden gebruikt.

In september 2026 onderzochten we één Mac die dagelijks wordt gebruikt, zonder een van zijn bestanden te wijzigen. De 1.467 JSONL-bestanden met Codex-sessies namen 16,509 GB in en bevatten geen duplicaten van hele bestanden. Daarin kwamen afbeeldingen 62.014 keer voor, maar het ging om 12.104 unieke afbeeldingen. Alle kopieën na de eerste waren samen 4,605 GB, ofwel 76,9% van de gedecodeerde afbeeldingsbytes.

De herhaling zit binnen de sessies en hangt af van hoe bovenliggende taken, subtaken en verwijzingen naar afbeeldingen met elkaar samenhangen, dus door naar identieke bestanden te zoeken vind je haar nooit. Ongeveer 4,547 GB daarvan zat binnen dezelfde families van bovenliggende sessies. Voor deze steekproef was het logischer om eerst te onderzoeken hoe de app zelf afbeeldingen opslaat, voordat we aan deduplicatie tussen apps dachten.

Die 76,9% is een aandeel van de gedecodeerde afbeeldingsbytes die we konden herkennen. Het zegt niets over de grootte van de sessiebestanden of over hoeveel schijfruimte je terug zou kunnen krijgen. Inhoud die we niet konden ontleden, is apart gerapporteerd en nooit als nul geteld. Herhaalde afbeeldingen kunnen nodig zijn om een gesprek opnieuw af te spelen of voort te zetten. Voordat iets ze verandert, moet je dus nagaan dat geen enkele verwijzing breekt en dat herstellen werkt. Eén Mac kan je niet vertellen wat een doorsneegebruiker zou besparen of hoe nauwkeurig opruimen in het algemeen is.

Lees de steekproef, de methode en de beperkingen van het Codex-onderzoek (in het Engels)

Ruimte afwegen tegen wat terughalen kost

Dat gegevens opnieuw kunnen worden opgebouwd, betekent dat er een weg terug is. Het zegt niet hoe lang dat duurt, of je een netwerkverbinding nodig hebt, of de oude versie nog beschikbaar is en of je de gegevens morgen nodig hebt. De vraag is of de ruimte die je vandaag vrijmaakt dat werk de volgende keer waard is.

Build-uitvoer hoort niet midden in een build te worden verwijderd. Opnieuw downloaden helpt niet als je de bestanden morgen offline nodig hebt, en alleen jij weet welke persoonlijke foto je wilt bewaren. Daarom houdt Mint zijn vondsten uit elkaar. Sommige zijn items die het kan opruimen, bij andere moet jij kiezen en controleren, en weer andere verklaren alleen waar de ruimte is gebleven. Wat je kunt doen, hangt af van het soort gegevens, de huidige toestand ervan en je editie van Mint. Gemeten bytes worden niet vanzelf iets wat je kunt opruimen.

Leeftijdsgrenzen halen eruit wat het bekijken waard is. Een reservekopie die al maanden niemand heeft geopend, is misschien de enige reservekopie, en een tijdelijk bestand van gisteren heeft zijn werk misschien al gedaan.

Opnieuw controleren vlak voordat een actie wordt uitgevoerd

Tussen een scan en een opschoonactie kan een app starten, een bestand worden vervangen, een build beginnen of een pad naar een andere plek gaan verwijzen. Daarom controleert Mint vlak voor de actie opnieuw wat voor die actie van belang is, zoals of iets in gebruik is, wat er precies onder valt en of het beschermd is. Is er iets veranderd, dan kan een eerdere kandidaat worden overgeslagen.

Mint gebruikt mapgroottes, inhoudshashes en sessieanalyses opnieuw zolang ze geldig zijn. Dat scheelt tijd, maar de controles op het moment van de actie draaien elke keer. Ontbrekende toegangsrechten, een onderbroken scan of een analyselimiet laten dat deel onbevestigd, en Mint behandelt het dan niet alsof alles in orde is.

Daarom verklaart een rapport ook niet altijd elke byte. Mint kent misschien de grootte van een map maar ondersteunt het formaat niet, of kent de eigenaar maar kan niet bevestigen dat het nu veilig is om er iets mee te doen. Die hiaten laten zien is nuttiger dan elke onverklaarde byte als terug te winnen ruimte te bestempelen.

Wat je feedback verandert, en de grenzen van Undo

De inhoud van een bestand geeft een aanwijzing over het doel, maar kan Mint niet vertellen waarom je iets bewaart. Als je een actie van Mint ongedaan maakt, een bestand dat Mint heeft geordend terugzet of een opgeruimd bestand uit de Prullenmand haalt, vraagt Mint of dat pad op de ‘Ignore List’ moet. Geef je geen antwoord, dan verandert er niets en kan een latere ronde het opnieuw verplaatsen. Voeg je het toe, dan is het pad ‘Protected’ en laat Mint het met rust.

Mint legt bestandsbewerkingen vast, en bewerkingen die daarvoor in aanmerking komen, kun je ongedaan maken zolang de bestanden en de geschiedenis die daarvoor nodig zijn er nog zijn. ‘Optimize’ voor Codex behoudt de afbeeldingen die Codex leest als je het gesprek voortzet. ‘Keep text only’ is een aparte actie die de media in de gesprekken die je kiest definitief verwijdert en elk woord bewaart. Ook permanent verwijderen en de Prullenmand legen kun je niet ongedaan maken. De geschiedenis bewaart tot 90 dagen of 5.000 batches en vervangt geen reservekopie.

Een actie die niemand ongedaan heeft gemaakt, bewijst niet dat de indeling klopte. Correcties, herstelacties en stilte zijn verschillende signalen, en geen ervan is een gemeten nauwkeurigheidscijfer.

Eén vondst lezen

Begin bij het probleem dat je hebt. Is er plotseling ruimte verdwenen, kijk dan welke bronnen tussen vergelijkbare scans zijn gegroeid. Heb je ruimte nodig voor een installatie, bekijk dan specifieke kandidaten en wat het zou kosten om elk ervan terug te krijgen. Controleer daarna waar de gegevens staan en wat ze doen, en of het bewijs een volledige vergelijking van de inhoud is, een controle van de structuur of alleen een filter op leeftijd en grootte.

Controleer voordat je iets doet welk item verandert, of het werk raakt waar je nog mee bezig bent en of je het pas weer kunt gebruiken na een nieuwe build, een download of herstel uit een reservekopie. Eén opschoonactie lost alleen het tekort van vandaag op, dus houd latere scans in de gaten voor het geval de ruimte weer volloopt. Is het bewijs niet genoeg, dan is verder kijken of de gegevens bewaren een redelijke uitkomst.

Bekijk een vondst op je eigen Mac

Download Mint, voer een scan uit en open een willekeurige vondst om te zien waar die staat, wat het bewijs is en wat verwijderen zou veranderen.

Kies je Mint-plan